Afgelopen zondag was de laatste dag van de chemokuur. Inmiddels begin ik behoorlijk te merken dat mijn lichaam het zwaar heeft na al die medicatie. Ik ben heel erg moe en heb niet veel energie meer. In de loop van de middag is mijn energie echt wel op en dan heb ik niet veel zin meer om wat te doen. Wonderwel zijn mijn bloedwaardes hoger dan ooit het afgelopen jaar. Ik vul mijn dagen met naar school gaan (via de webchair), ook de ziekenhuisjuf komt langs, spelletjes doen en TV/films kijken.
Morgen vindt vanaf 10.30 uur de stamcelreïnfusie plaats. Ik vind het best heel spannend, ondanks dat er is uitgelegd hoe het gaat gebeuren. Het lijkt heel erg op een bloedtransfusie. Technisch is het naar verwachting met een paar uur bekeken. Daarna komt waarschijnlijk de grote daling van mijn bloedwaarden, maar hoe diep die dip gaat worden, hoe lang die gaat duren en hoeveel last ik daarvan ga krijgen, is onvoorspelbaar. De hoge bloedwaardes nu zijn daarvoor geen graadmeter. Tijdens de dip moet ik in isolatie en mag er niet veel bezoek komen. Maar goed dat juf Kim afgelopen weekeinde al langs is geweest. Ze had een hele mooie door mijn klasgenoten gemaakte kralenketting voor mij mee en een kaart met een opgenomen groet van de hele klas!
Lieve Daniel,
BeantwoordenVerwijderenWe kunnen ons heel goed voorstellen dat vandaag een hele spannende dag is.
Heel veel succes!!!
We denken aan je
Anna en de rest van de familie
Hoi Daniel,
BeantwoordenVerwijderenWe denken aan je vandaag, maar met zo'n kanjer als dat jij bent ga je je er wel doorheen slaan samen met je papa/mama en broertje. Het kaartje is onderweg die krijg je deze week, ik heb er allemaal mopjes en raadsels opgezet, dat vind je vast leuk! Weet je trouwens dat de Koningin naar Amstelveen komt met Koninginnedag, dan kan je haar misschien wel even zien in het echt. Ik hoop dat het meevalt voor je, hou je taai!!
Hoi Daniel!
BeantwoordenVerwijderenIk denk zomaar dat jij je er heel goed doorheen gaat slaan. Rust maar goed uit. We duimen allemaal voor jullie. Heeeeeeeeeeeeeeeeeel veel sterkte!
Joyce