zaterdag 14 december 2013

Laatste blogbericht

Afscheid

Wat een mooi afscheid was dat voor en van Daniël en wat zou hij ervan genoten hebben.

Op zondag 24 november was er een prachtige herdenking bij het NS Trefpunt in het hoofdkantoor van de NS te Utrecht. Een geweldige locatie waar treinstellen, kaartjesautomaat, loket en restauratie allemaal aanwezig waren. Daniël stond in het midden van de zaal in zijn supermooi geschilderde zeedieren en SpongeBob kist. De opkomst was zoals verwacht groot, schatting is dat er 200 tot 250 personen waren. Bij binnenkomst is er gezamenlijk een ketting geregen van meegebrachte kralen, de lengte is ruim 4,5 meter geworden. We gaan onderzoeken of we deze ketting in het grafmonument kunnen verwerken. Er zijn veel kaartjes met mooie herinneringen, gedachten of wensen gemaakt. De opbrengst uit de donatiebussen voor de kanjerketting is € 950, een heel mooi bedrag. Wij zullen het bedrag overmaken aan de Kanjerketting en in overleg met hen de bestemming vaststellen. De vele sprekers hebben mooi, indringend, confronterend, uniek en ook humoristisch gesproken. Knap ook van de klasgenootjes dat zij voor de grote menigte hebben voorgelezen uit het door Daniël geschreven boekje over egeltje en uit eigen teksten. De sfeer was heel bijzonder; verdrietig maar ook ongedwongen en speels door de vele kinderen, de gekleurde kleding, de lekkere hapjes bij de koffie en de mogelijkheid om te spelen in en bij de treinen.

Maandag 25 november hadden we familie en vrienden bij ons thuis uitgenodigd om samen met ons Daniël naar de begraafplaats te brengen. Met Daniël in het midden van de huiskamer en iedereen zittend op de vloer eromheen hebben we naar de fotofilm gekeken van 9,5 jaar Daniël. Heel mooi en ontroerend! Vervolgens in kolonne naar de begraafplaats en daar Daniël naar zijn plekje gedragen en aan touwen laten zakken in het grafje. De kinderen hadden een schepje meegenomen en nadat Ruben de eerste schepjes had gedaan gingen wij, de andere kinderen en alle anderen meehelpen om Daniël te begraven. Toen het grafje helemaal dicht was heeft Anna de bloemschikking op het grafje gedaan. Het was echt goed om met z’n allen het grafje helemaal dicht te maken, er bleef geen open einde toen we de begraafplaats verlieten. Uniek was het moment dat van het bloemstuk van de klas, een hart van gele rozen, precies de voorste roos eraf viel tijdens de ceremonie. Symbolischer kan het niet! We zijn weer teruggekeerd naar huis om daar, geheel in de stijl van Daniël, gezamenlijk pizza te eten.

Tot slot is er op dinsdag 26 november aan het eind van de schooldag door alle leerlingen van de school een eerbetoon aan Daniël gegeven. Een hele diepe buiging voor Daniël, aftellen tot 9 en daarna werden er 900 kleurrijke ballonnen opgelaten. Echt supermooi en een kippenvelmoment. Het was windstil en de ballonnen dreven bij elkaar langzaam weg……..
 

Terugblik

De afgelopen twee jaren heeft bij de zorg voor Daniël de kwaliteit van leven van Daniël voorop gestaan. Bij iedere keuze die we maakten stelden we ons de vraag of dit bij zou dragen aan zijn kwaliteit van leven. Hoe hard de keuzes ook waren, dit gaf wel een houvast. Hoe hard was ook het moment dat we moesten vaststellen dat er geen kwaliteit van leven meer was, eigenlijk pas vanaf 8 november toen hij een enorm insult kreeg. Vanaf toen was heel snel duidelijk dat hij niet meer van zijn bed af zou komen en hij zijn dagen voornamelijk nog slapend of met zijn ogen dicht zou doorbrengen. En dat terwijl hij drie dagen ervoor nog op school zat…..

Voor Daniël zijn we blij dat deze periode maar 10 dagen heeft geduurd en dat hij nu vrij is van alle onderzoeken, behandelingen en tegenslagen die hij heeft gehad. Hij heeft het ondergaan als een echte KANJER en zal zo altijd bij ons in gedachten blijven. 

Toch nog even een korte en zeker niet volledige opsomming van wat hij in de afgelopen twee jaren heeft moeten meemaken:

§  135 keer naar het AMC geweest
§  7 keer opgenomen geweest en 59 dagen in het ziekenhuis gelegen
§  7 keer onder narcose: 3 operaties, 3 lumbaalpuncties, 1 lieslijn inbrengen
§  6 weken lang dagelijks bestraald
§  71 dagen chemo
§  19 uur in een CT-scan of MRI gelegen
§  14 bloedtransfusies
§  1 autologe stamceltransplantatie
§  ontelbaar keer bloed geprikt
§  4 maanden sondevoeding
§  3 keer kaal geworden
§  de kralenketting is bijna 5 meter lang geworden en bevat 406 kralen. Dat is dus 406 keer een behandeling, onderzoek of ingreep!!!

Ondanks dit alles bleef Daniël bijna altijd vrolijk en genoot van de dingen die hij nog wel kon. De laatste twee jaar heeft hij intens geleefd, een -ook lang niet volledige- greep uit de uitstapjes:

§  Met de ICE tijdens de NS Spoorwensdag naar Duisburg
§  Bezoek aan de Lingo studio, ontmoeting met Lucille en JP, in de regiekamer en een opname bijwonen
§  VIP op het circuit van Zandvoort en meerijden in een raceauto via Against Cancer en Stichting Groot Hart
§  Meerijden in een DeLorean
§  Dagje Dolfinarium, knuffelen met een dolfijn via Human Capital Group
§  Helicoptervlucht met Stichting Hoogvliegers
§  Kinderbeestfeest, met politie/brandweer/ambulance naar Artis
§  4 dagen naar Legoland in Denemarken met Make a Wish
§  Zelf trein rijden in het simulatiecentrum van de NS, snelheid tot 200 km/uur, zowel vóór als achteruit
§  Opkikkerdag van Stichting Opkikker, met camera-auto van de politie, bezoek NEMO en vaartochtje op de Noordzee
§  Bezoek aan KLM onderhoud, zelf een Boeing 747 naar binnen gereden
§  Weekje Villa Pardoes met vrije toegang tot de Efteling
§  Reis naar Phantasialand en Moviepark met ontmoeting SpongeBob via Against Cancer
§  Midweek naar de Tarpaniahoeve in Swifterband
§  Weekje Landal park met Gaandeweg
§  Verjaardagsfeest op school, opgehaald door brandweer, pizza eten en bowlen
§  En nog heel veel andere uitstapjes en verrassingen

 
Tot slot

Rest ons nu niets meer dan iedereen te bedanken. Geen idee waar we moeten beginnen omdat er zoveel mensen zijn geweest die ons er de afgelopen jaren doorheen hebben geholpen. Familie, vrienden, kennissen, artsen, verpleegkundigen, pedagogisch medewerkers, juffen en meesters, klasgenootjes, ouders van klasgenootjes, collega’s, buren, volslagen onbekenden…… Het heeft ons enorm goed gedaan al die hartverwarmende aandacht en reacties. Geweldig om te voelen in hoeveel harten Daniël doorleeft.

De kaartenstroom na het overlijden was bijna onophoudelijk. De onvoorwaardelijke inzet van velen is meer dan geweldig: het herinneringskaartje, de fotofilm, de DVD van het laatste optreden op school, het kunstwerk dat van de kist is gemaakt, de heerlijke pizza’s, de gemaakte foto’s en ga zo maar door.   

Daniël ligt op Begraafplaats Aalsmeer aan de Ophelialaan. Hij ligt op nummer 1 op het kinderhofje met eigen kindergraven. Het is een openbare ruimte, dus voel je vrij om hem te bezoeken als je dat wilt.

De stilte nu Daniël er niet meer is, is oorverdovend. Het verdriet en gemis onbeschrijflijk. Wij zullen jullie steun de komende tijd hard nodig hebben om ook deze periode door te komen. Weet dat ook bij ons de deur voor jullie open blijft staan.


 



vrijdag 22 november 2013

Herinnering


 
I am so proud to be your father
I am so proud to be your mum
And I am so proud to be your brother
- Racoon -
 
Dag lieve Daniël,
 
René - Miriam - Ruben
 


maandag 18 november 2013

Daniël vaarwel …

Zojuist om 14.42 uur is Daniël overleden.

Nadat de morfine en dormicum verhoogd was in dosis is Daniël heel rustig geworden en is heel stil ingeslapen tijdens het nummer Wat een mooie dag van Blof…..

Met heel veel respect en een diepe buiging voor Daniël hoe hij met zijn ziekte is omgegaan, zijn levenslust en zijn wil en kracht om niet op te geven.

Met hem verliezen wij een uniek persoon en hij zal een enorm gat achterlaten bij iedereen die hem lief heeft. 

We zijn heel dankbaar aan het medische team dat er alles aan heeft gedaan om Daniël er weer bovenop te laten komen en -vooral ook in de laatste periode- het comfort van Daniël altijd voorop heeft gestaan. Een bijzonder woord van dank voor het Emmathuisteam en Flexiekids voor hun liefdevolle verzorging, ondersteuning en begeleiding. 
 

En nu wordt het stil …

Update 18-11-13 12.00 uur

Sinds vanmorgen 04.00 uur heeft Daniël last van benauwdheid en stokt zijn adem regelmatig. Hij ziet er erg slecht uit, ligt te kreunen en zijn hartje gaat met een sneltreinvaart. Om 08.00 uur is de pomp met dormicum en morfine aangesloten. Het diepere slaapniveau lijkt hij nu nog niet geheel bereikt te hebben. De verwachting is dat het lichaam deze toestand niet lang uit zal houden.

zondag 17 november 2013

Update 17-11-13 12.15 uur

De toestand van Daniël is de laatste 24 uur niet gewijzigd. Daniël ligt in diepe slaap (soporeus), een voorstadium van comateus. Hij slikt niet meer; eten en drinken maar ook orale medicatie is niet meer mogelijk. Heel soms lijkt het dat hij iets minder diep slaapt, maar naast heel af en toe misschien een minimaal hoofdknikje is er geen contact meer met hem.

zaterdag 16 november 2013

Update 16-11-13 10.00 uur

Eigenlijk is er niet zoveel te melden omdat er bijna niets meer gebeurt. Daniël ligt vrijwel continue te slapen. Af en toe heel erg diep en af en toe iets lichter. In de beperkte momenten dat hij net niet slaapt kan hij nog net wat drinken met een spuitje en met zijn hoofdje knikken of schudden als we hem een vraag stellen. Zijn ogen blijven ook als hij niet slaapt vrijwel gesloten.

vrijdag 15 november 2013

Update 15-11-13 09.15 uur

Gisteren begon Daniël dan wel met TV kijken, maar daar was hij ook weer heel snel klaar mee. Hij was overdag erg vermoeid en waar hij de vorige dag min of meer de hele dag wakker was geweest, was hij gisteren min of meer de hele dag in slaap. Hij is ook vergeten dat er visite is geweest, soms was hij dat al kwijt terwijl de visite nog in de gang stond.

Vannacht goed geslapen met slechts een kleine onderbreking. Vanmorgen wel redelijk helder wakker geworden, maar al heel snel gaf hij aan dat hij nog zo moe was. Wilde wel even TV gaan kijken, maar toen de TV eenmaal aan stond, moest die ook gelijk weer uit.

Al zijn bewegingen gaan trillend en heel erg traag. Hij is nu al een half uur met een rijstwafel bezig en heeft nog geen kwart op. Ook het kauwen lijkt helemaal in slow-motion te gaan.

donderdag 14 november 2013

Update 14-11-13 09.30 uur

Het broodje is gisteren niet gelukt, maar hij heeft wel een cracker gegeten. Ook heeft hij weer water, thee en chocolademelk gedronken. Zijn mond krijgt hij weer verder open, we kunnen er nu net bij om zijn tanden even te poetsen.

Hij is nog steeds heel erg vermoeid, maar niet meer zo erg dat hij de hele dag slaapt. Gisteren is hij de hele dag tot einde van de middag min of meer wakker geweest, al had hij wel vaak moeite om zijn ogen open te houden. 

De verwardheid neemt toe en hij krijgt meer hallucinaties. Hij herkent soms de visite niet meer, lijkt af en toe gedesoriënteerd en ziet beelden die er niet zijn. Waarschijnlijk is dit een bijwerking van de anti-epileptica.

Gisteravond ook voor het eerst weer Lingo gekeken en daarna goed geslapen. Vannacht is hij tussendoor maar een half uur wakker geweest en ging daarna weer verder met slapen. Vanmorgen weer een cracker gegeten en nu ligt hij vanuit zijn bed televisie te kijken.   

woensdag 13 november 2013

Update 13-11-13 08.30 uur

Eigenlijk wilde ik gisteravond nog een update schrijven omdat er weer zoveel was veranderd, maar ik was er gewoon te moe voor. Het zijn dan ook hele volle dagen nu. Naast de zorg voor Daniël 24 uur per dag is er ook nog veel plannen, regelen en contact met verpleegkundigen en artsen.  Veel telefoon en bezoek van familie, vrienden, klasgenootjes en van heel veel anderen wat wij ook enorm waarderen en ons erg steunt! En gisteren moest ook Ruben nog eens afzwemmen voor zijn B-diploma.

Daniël is gister zienderogen vooruit gegaan. Hij bleef uren achter elkaar wakker en we merkte duidelijk dat zijn kracht terugkwam. Het onhoorbare gemompel veranderde binnen enkele uren in een verstaanbaar gemompel. Daniël is nu redelijk begrijpelijk. Hij laat nog wel heel wat wartaal horen, alsof hij andere dingen ziet of hoort.

Hij wilde ook steeds meer drinken; hij begon met wat water maar heeft inmiddels ook thee en chocolademelk op. Hij is heel vaardig geworden met het spuitje, maar eind van de middag lukte het ook weer via een verkort rietje. Hij gaf zelfs aan dat hij honger had, maar dat zat er gisteren nog even niet in. 's-Middags begon hij wat overmoedig te worden. Hij wilde zijn sokken en pantoffels aan omdat hij zijn bed uit wilde om een rondje te lopen. Maar toen deze eenmaal aan zijn voeten waren kwam hij niet verder dan een klein stukje overeind komen van zijn matras.

Vannacht heeft hij tot drie uur vast geslapen. Daarna enkele uren waarin hij druk bezig was en maar bleef kletsen, er kwam veel wartaal uit zijn mond: over vliegtuigen die konden lezen, over lampen die brood waren en ga zo maar door. Daarna heeft hij nog even een uurtje lekker geslapen en werd tegen acht uur wakker. Wanneer komt mijn broodje eraan mama?  
 

dinsdag 12 november 2013

Update 12-11-13 11.00 uur

Gisteren heeft Daniël nog een groot deel van de dag geslapen. Aan het einde van de middag werd hij wat wakkerder. Voor het eerst na vrijdagmiddag leken we echt bewust contact met hem te hebben, heel fijn dat dat weer even kon na het abrupte verbreken van contact vrijdagavond!!! Hij gaf kleine kusjes aan papa, mama en Zeetje, zijn trouwe knuffel van de afgelopen twee jaar. Hij pakte ook onze hand en hield met zijn hand ons gezicht vast. Onhoorbaar zagen we dat hij mama zei.

Vannacht heeft hij weer rustig geslapen. Mama lag vannacht naast hem in een bed. Vanmorgen werd hij voor zijn doen fit wakker. En weer weet het kereltje ons te verrassen. Hij probeert te praten maar doordat hij zijn kiezen nog niet van elkaar krijgt en een heel klein stemmetje heeft, is het nog niet verstaanbaar. Toen Ruben hem gedag kwam zeggen voor het naar school gaan zwaaide Daniël naar hem. Hij wilde graag een muziekje aan en had dorst. Probeerde eerst met een rietje te drinken, maar kon dat nog niet ver genoeg optrekken. Daarna hebben we de thee opgetrokken in een spuitje en dat in zijn mond gestopt. Maar dat wil hij nu ook al zelf doen .... hij pakte het gevulde spuitje aan, bracht dat naar zijn mond en drukte de spuit leeg. Uniek om te zien dat hij dat zelf kan!!! Zijn spieren bewegen nog ongecontroleerd maar uiteindelijk lukt het wel. Hij probeert nog van alles te zeggen, maar het blijft onverstaanbaar. Viel weer even in slaap, maar even later toch weer wakker en wil nog meer drinken. Het lijkt dat zijn kaakklem inmiddels ook begint te ontspannen. Het lijkt dat hij 3 dagen nodig heeft gehad om bij te komen van de enorme convulsie die hij heeft gehad. Onvoorstelbaar!!!
 

maandag 11 november 2013

Update 11-11-13 11.30 uur

Gisteren is er best veel visite langsgeweest om nog even bij Daniël te zijn. Het was Daniël aan het einde van de middag goed aan te zien dat dat vermoeiend voor hem was. Maar hij was ook wel heel blij met de aandacht, als hij zijn ogen open deed was toch een blik van herkenning te zien. 
Vannacht heeft hij heerlijk in een lange, diepe slaap gelegen. Vanmorgen rond de klok van acht is hij even wakker geworden en was helderder dan de dagen ervoor. Ik heb zelfs een klein kusje van hem gekregen, top hé! 
Daniël drinkt nog steeds niet. Hij ziet er heel rustig en ontspannen uit zonder pijn of stress. 
Vanochtend is het ziekenhuisbed afgeleverd en hij ligt nu nog comfortabeler. Als het zo rustig blijft, lijkt het veilig genoeg om komende nacht naast Daniël te gaan slapen in plaats van naast hem te waken.  

zondag 10 november 2013

Update 10-11-13 11.15 uur

Afgelopen nacht hebben we samen om de beurt gewaakt. Het was een rustige nacht; op een paar keer hoesten na heeft Daniël zich niet laten horen. Daniël is nog steeds heel erg slaperig en er is nog heel weinig contact met hem. Op een helder moment hoort hij ons en kan hij zachtjes met zijn hoofd schudden of knikken. Anders dan medicatie krijgt hij niets binnen. Het laatste slokje water dat hij heeft gedronken was gisterochtend vroeg, sindsdien ook geen vochtinname meer. Zojuist samen met de verpleegkundige Daniël gewassen. Ondanks dat hij zelf niets hoefde te doen was het voor hem enorm inspannend.
 

zaterdag 9 november 2013

Update 09-11-13 11.30 uur

Begin van de nacht was Daniël nog erg lang onrustig. Hij maakte nog wilde oogbewegingen en ging gedesoriënteerd in de rondte kijken. Rond 3 uur viel hij in een min of meer rustige slaap. Sinds begin van de ochtend wordt hij af en toe wat wakker en kunnen we contact met hem hebben. Hij reageert op vragen maar praat nog niet. Heel snel valt hij ook weer terug in slaap. De verwachting is dat hij door de grote inspanning van zijn lijfje tijdens het insult en de veelheid aan medicatie hij deze hele dag min of meer zal blijven slapen.
Afgelopen nacht is de verpleegkundige bij ons gebleven en hebben we met z'n drieën om beurten bij Daniël gewaakt. Omdat Daniël nu al uren achter elkaar rustig is, was het veilig genoeg voor haar en ons dat ze weer naar huis ging. Vanmiddag komt de kinderthuiszorg langs en we houden vandaag contact met het Emmathuisteam. Begin van de avond nemen we een besluit hoe we de komende nacht ingaan.   

vrijdag 8 november 2013

Update 08-11-13 23.30 uur

Vandaag overdag was Daniël maar beperkt actief en aanspreekbaar, maar aan het begin van de avond heeft hij ons de stuipen op het lijf gejaagd. Tijdens het eten (wij dan, Daniël zat erbij) trok hij ineens wit weg en begon zijn hand ongecontroleerd op de tafel te tikken. Snel brachten we hem naar de bank. Vrijwel direct begon hij te schokken en te trekken, vreemde geluiden te maken, met zijn ogen te draaien etc. Al snel hadden we door dat hij een epileptische aanval had. De eerste medicatie hiervoor hadden we al in huis en hebben we gegeven. Gelijk ook de dienstdoende van het Emmathuisteam gebeld, welke gelijk in de auto sprong en naar ons toe kwam. Onderweg had ze ook de huisarts van de huisartsenpost opgetrommeld. De aanvallen bleven maar komen en zakten weer en kwamen weer en zakten weer. Helemaal platgespoten met medicatie leek hij nog steeds niet uit het insult te komen. Aanvullende medicatie werd opgehaald bij de apotheek en pas daarna leek hij wat rustiger te worden. Hij heeft nog heel lang raar met zijn ogen gedraaid, maar het lijkt dat hij er nu uit is gekomen. Zijn bed hebben we naar beneden gehaald en hij ligt nu rustig in een soort slaap, ook niet zo gek, met zoveel medicatie zou waarschijnlijk ook een paard in slaap zijn gevallen.............. De verpleegkundige is nu naar het AMC om een infuuspomp en dormicum te halen voor het geval hij weer een insult krijgt waar hij niet uit komt. Maar als de dormicum eenmaal is aangesloten is de verwachting dat hij niet meer uit zijn slaap wakker wordt.   

donderdag 7 november 2013

Verslechtering

Het lijkt nu snel slechter te gaan met Daniël. Sinds gisteren eet hij vrijwel niet meer maar drinkt nog wel als we dat aanbieden. Hij is enorm moe en versuft en ligt veel op bed, de bank of in de zitzak. Hij loopt nog instabieler en zakt regelmatiger door zijn benen. Hij wordt ook erg verward (vroeg vandaag bijvoorbeeld binnen een half uur drie maal welke dag het was) en lijkt ook eenvoudige dingen af en toe niet meer te begrijpen. Zijn handen, maar soms ook zijn hele lijfje, trillen soms. In hoeverre dit allemaal het gevolg is van verdere progressie, of van bijwerkingen van de tramadol is niet duidelijk. Het geplande weekeindje weg met stichting Roparun naar het Land van Bartje hebben we vandaag helaas moeten annuleren. Daniël leek daar echter niet mee te zitten....

 

woensdag 30 oktober 2013

Hoe het nu gaat

Het tintelen in mijn voeten is inmiddels uitgebreid tot vlak onder mijn knieën. Ook loop ik niet meer zo stabiel en ben ik al een paar keer zomaar gevallen. Ik ben nog steeds erg snel moe en heb dan ook niet heel veel energie meer om naar school te gaan. Gisteren heb ik de hele ochtend in mijn bed gelegen en daar op mijn Nintendo gespeeld. Pas om half een kwam ik mijn bed uit, omdat de batterij leeg was...... 's-Middags heb ik wel aan tafel in de woonkamer spelletjes gedaan, maar om vier uur kreeg ik weer erge hoofdpijn. Omdat ik al 4x per dag paracetamol krijg, heb ik weer tramadol gekregen. Maar na een uur hielp dat nog steeds niet..... na overleg met de dokter heb ik ook nog een morfinepil gekregen, en een klein uurtje daarna was de pijn weer weg en had ik weer trek om te eten.

Vandaag ook weer lang op bed gelegen, maar niet zo lang als gisteren. Vanmiddag hadden we al een afspraak op de poli staan en hebben dan ook uitgebreid gepraat met de oncoloog en een verpleegkundige van het Emma thuis team. Besloten is om nu structureel 3x daags de combinatie paracetamol+tramadol te geven, om proberen te voorkomen dat ik weer zo'n heftige pijnaanval krijg. Als ik nog meer last krijg van mijn benen, bijvoorbeeld als ik niet meer kan lopen, hebben we besproken dat er mogelijk lokaal bestraald zou kunnen worden met het doel om de blokkade tijdelijk op te heffen. Gelukkig is het nu nog niet zover, maar als het nodig is, dan kan dat op dezelfde dag nog geregeld worden (zelfs in het weekeinde, super hé al die goede zorgen!).     

zaterdag 26 oktober 2013

Herfstvakantie

De vakantie is alweer bijna ten einde. Hoewel het niet meer lukt om grote uitstapjes te maken, heb ik toch veel leuke dingen gedaan. Op maandag ben ik bij opa en oma spelletjes gaan doen en dinsdag heb ik gezellig een dagje thuis met papa spelletjes gedaan en zijn we tussen de middag pannenkoeken gaan eten. Woensdag kwam Isabel op visite en op donderdag ben ik naar de andere opa en oma geweest en heb daar spelletjes gedaan en lekker geknutseld met kastanjes en eikeltjes. Op vrijdag kwam de pedagogisch medewerker van het AMC bij ons thuis en hebben we met z'n allen mooie kralen gemaakt. Ik heb een hele mooie Lingo-kraal voor mijn ketting gemaakt, en met z'n allen hebben we heel veel kralen gemaakt voor Ruben, omdat hij zo'n lief broertje is en heel veel moeite doet om mij te helpen, met me te spelen, probeert rustig en stil te zijn als ik me niet lekker voel en omdat hij vaak moest logeren de afgelopen tijd. Ruben is echt een kanjer-broer en heeft daarom een echte kanjer-broer-ketting verdiend! Vandaag kwam Anna weer even op visite en ze had een hele mooie Pluto-knuffel voor me meegenomen uit Disneyland, lief hé! 

Ik heb weer eens een foto gemaakt van mijn kanjer-ketting; de lengte is inmiddels 4,6 meter en heeft 385 kralen.

Van de huisarts heb ik een rustgevend drankje voor de nacht gekregen en dat gebruik ik nu iedere dag waardoor ik weer veel beter slaap. Ik merk goed dat mijn lichaam steeds moeier en moeier wordt. Het gebeurt nu vaak dat ik tot half tien in mijn bed blijf liggen, bijna iedere dag ga ik overdag ook op mijn bed liggen om uit te rusten -maar dan ga ik niet slapen- en ik ga 's-avonds na het eten meestal gelijk naar bed. Vanaf dinsdag heb ik ook weer iedere dag hoofdpijn, maar dat ging tot vandaag met een paracetamol weer weg. Vandaag had ik meer hoofdpijn en na overleg met de arts ben ik weer gestart met tramadol 3x daags en is de dexamethason weer wat verhoogd. Over een paar dagen heeft de verhoogde dexa effect en kan waarschijnlijk de tramal weer stoppen. Ik begin nu ook in mijn voeten een vreemd gevoel te krijgen, het lijkt of de hele dag mijn voeten tintelen. Dit zal vast een signaal zijn dat de tumor verder groeit en nu tegen een zenuw begint te drukken.      
     

woensdag 16 oktober 2013

Update #7

De wonderlijke wereld van Daniël is bijna niet te bevatten. Hij gedraagt zich alsof er niets is gebeurd. Ondertussen is hij ook al bijna een week van de paracetamol af en is de dexamethason alweer twee stapjes lager.
Maar het begint ook wel zijn tol te eisen bij Daniël. Door de dexa heeft hij al twee nachten heel slecht geslapen, zodat ook zijn energieniveau overdag fors lager wordt. Vanmiddag ging hij spontaan naar bed toe, iets wat hij de afgelopen twee jaar nauwelijks heeft gedaan. Hij lijkt ook vlakker/afweziger te worden in zijn reactie, dit is herkenbaar met twee jaar geleden vlak voor de diagnose.
Anderzijds geniet hij nog volop van de dingen die hij wel doet: met veel plezier heeft hij zijn topo-toets voorbereid en is druk bezig met zijn spreekbeurt die hij graag wil gaan houden en niet kan wachten tot hij is ingeroosterd begin volgend jaar.   
Ondanks dat je ziet dat zelfs de minste fysieke inspanning veel van hem vergt, en daarmee beperkt is in wat hij kan, klaagt hij nog steeds niet of nauwelijks.

donderdag 10 oktober 2013

Update #6

Hoe groot kan het contrast zijn in een paar dagen??? Gisteren was Daniël al heel veel fitter en heeft hij lekker de hele dag gespeeld, zelfs op de grond met zijn lego gebouwd. Hij had toen nog wel eenmaal een morfinepil nodig.

Vandaag geloof je je ogen niet. De hele dag geen hoofdpijn, dus geen tramadol en geen morfine! Enkel nog de dexamethason en de paracetamol. En wat denk je ... hij is vanmorgen een uur naar school geweest! De klasgenootjes en de juf waren ook enorm blij dat hij er weer was. Vanmiddag nog met een vriendinnetje thuis gespeeld en de hele dag niet op de bank gelegen. Enige nadeel nu is dat hij door de relatief hoge dosis dexamethason ook flink last heeft van stemmingswisselingen; waar hij altijd al een vrij kort lontje had, is dat lontje nu wel heel erg kort geworden. 

dinsdag 8 oktober 2013

Update #5

En weer heeft het mannetje ons verrast met een nieuw wondertje. Hij is nu of er niets aan de hand is (geweest)!

Vannacht heeft hij heel slecht geslapen, één van de vervelende bijwerkingen van dexamethason is slapeloosheid. Na het opstaan wilde hij wel gelijk spelletjes doen. De hoofdpijn begon van 1 op de schaal tot 10 weer te stijgen tot 2,5. In plaats van tramadol hebben we hem nu een morfine pil gegeven. Waarschijnlijk de verhoogde dexamethason in combinatie met pijnstilling leidde ertoe dat hij de rest van de ochtend spelletjes heeft gedaan. Om half een was het van, papa het is lunchtijd, zullen we niet eens wat gaan eten? En na vier dagen niet eten begin je natuurlijk niet rustig met een boterham, maar ga je gelijk voor een ham-kaas tosti met ketchup! Na de lunch nog steeds fit. Hij heeft zijn vader en moeder daarna flink ingemaakt met een spel Monopoly. En de energie was nog niet op, dus ging hij lekker in rolstoel met zijn moeder boodschappen doen om ingredienten te halen voor de pizza die hij wilde eten en ook zelf heeft helpen maken. Pas eind van de middag heeft hij weer licht hoofdpijn gekregen, maar na een paracetamol en rustig op de bank liggen TV kijken (ook weer voor het eerst) is dat ook weer afgezakt.